2008/Jun/19

น้องที่ทำงานเราเป็นเซเลบสาวรุ่นเล็ก

จัดว่าอยู่ในกลุ่ม wanna be คนหนึ่ง

บ้านก็มีฐานะรวยธรรมดา ไม่ได้มหาศาลมาจากไหน

อาศัยว่าตอนวัยรุ่นใสๆ เคยถ่ายโฆษณาจนใครๆ จำหน้าได้

ทุกวันนี้ไม่ได้มีงานในวงการบันเทิง

แต่โลดแล่นออกงานในวงสังคม

เป็นแบบถ่ายแอดเวอทอเรียลประเภทเครื่องสำอาง

น้องสาวหน้าสวยคนนี้ปกติก็เป็นคนน่ารักฉอเลาะ

แต่เราเพิ่งร่วมงานกับเธอได้เดือนกว่าๆ

ก็เลยไม่รู้ว่าไอ้กิตติศัพท์ความขี้วีนของเธอจะระดับไหน

ไอ้ขี้วีนน่ะ ไม่ว่ากันนะ

เวลางานมีปัญหา ก็วีนปี๊ดแตกกันได้

แต่ได้เรื่องคำหยาบนี่ซิ ฟังแล้วระคายกหูจริงๆ ยิ่งกว่าอะไร

เอามานินทาด่าเพื่อนร่วมงานที่ต่อหน้าหล่อนก็ฮิฮะด้วย

ใช้ได้เหรอ?

วันนี้เราเข้าทำงานสาย

เดินเข้ามาได้ยินเสียงด่าวี๊ดๆ แว่วเข้าหู

ด่าน้องในกองเราว่าทำงานไม่เอาไหน

น้องคนนั้นยังไม่เข้าออฟฟิศเช่นกัน

"เชี่ย แม่งไม่สบายอยู่บ้าน งานก็ต้องทำซิวะ

เสือกไม่ทำไร เชี่ย ทำก็ไม่ได้เรื่อง สัตว์"

เสียงสบถเงียบลงเมื่อเราเดินมาที่โต๊ะเรา

หล่อนไม่ปริเสียงอะไรอีก

นึกถึงปากสวยๆ เวลาฉอเลาะ

"พี่...คะ น้อง...ว่าอย่างนั้นอย่างนี้"

ต่ำจริงๆ ไม่อาจทิ้งสันดานได้นะ

ยัยเซเลบโลโพรไฟล์

 

edit @ 19 Jun 2008 20:34:47 by แฟนผีสิง

2008/Jun/19

ก่อนกลับจากปาร์ตี้สุดมันส์คืนนี้

ยัยน้องที่ทำงานดันมานัวกับอดีตเพื่อนร่วมงานซะงั้น

ไม่รู้ว่านัวกันด้วยความเมา

ผสมปนเปกับความเครียดที่มีต่องานเหมือนกันหรือเปล่า

ไอ้จะนัวด้วยความรู้สึกอันใด

เราก็ไม่ว่าหรอก ไม่เอาไปเม้าด้วย

แต่ประเด็นก็คือ อย่ามาทำให้เห็น

กรูยิ่งหื่นๆ อยู่

อยากมีประเด็นกะเค้าบ้าง

เฮ้อ

ขับรถกลับบ้านด้วยความหน่วงใจซะงั้น

edit @ 19 Jun 2008 03:17:52 by แฟนผีสิง

2008/Jun/17

ขณะนี้ข้าพเจ้าไม่สามารถทนดูสิ่งต่อไปนี้ได้

หญิงมีครรภ์

เด็กทารกแสนน่ารัก

คู่สามีภรรยา

ชุดแต่งงานรวมถึงร้านเวดดิง สตูดิโอ

เพราะจิตใจของข้าพเจ้าเต็มไปด้วยความริษยา

จนปฏิเสธ ไม่อยากได้ ไม่อยากเห็น

เพราะข้าพเจ้าสิ้นหวังเสียแล้ว

ข้าพเจ้ากำลังมีแฟนเป็นคนที่ข้าพเจ้ารักมาก

แต่แฟนข้าพเจ้าไม่ได้เป็นแฟนกับคนที่เขารัก

เขาไม่ได้รัก เขาเพียงไม่อยากอยู่คนเดียวแล้ว

มีคนรักใคร่ดูแล มีคนให้คิดถึงห่วงใย

มันช่างอบอุ่นเสียนี่กระไร

ข้าพเจ้าฉกฉวยความอ่อนแอของเขา

เข้าครอบครองตำแหน่งแฟน

สุดท้ายข้าพเจ้าต้องพบว่า

ภายใต้ความอ่อนโยนอย่างสุดแสนของเขา

มีความลับและความแสร้งอยู่มาก

เมื่อเขาน่ารักและพรางความจริงมันช่างอ่อนโยน

เมื่อเขาพูดความจริงมันช่างโหดร้าย

เพราะความจริงก็คือ เขาไม่ได้รัก

ความกลัวคือสิ่งที่ทำให้เราอยู่ด้วยกัน

ทำดีต่อกัน

ข้าพเจ้าจึงสิ้นหวังนัก

เพราะทุกครั้งที่ใครถามไถ่ถึงข่าวดีของเราสอง

เขาจะทำหน้ากระอักกระอ่วนใจ

ไม่แม้แต่จะพูดอะไรออกมา

ข้าพเจ้ากระอักกระอ่วนใจยิ่งกว่า

เพราะเป็นหญิงที่กำลังดูเขาไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ

ข้าพเจ้าจะทำหน้าเช่นไร

เขาคงคิดนาน

เขาคงใช้เวลานานกว่าจะตัดสินใจ

แต่ข้าพเจ้าไม่อาจทนรอไหว

และไม่รู้จะทำสีหน้าเช่นไร

เพราะไม่รู้อนาคตข้างหน้า

ข้าพเจ้าจึงเลือกที่จะริษยาสิ่งดีๆ เหล่านั้น

ด้วยความเชื่อที่ว่าสิ่งเหล่านั้น

อาจไม่มีวันเกิดกับชีวิตข้าพเจ้า

หรือ

ข้าพเจ้าและเขาไม่อาจเป็นเจ้าของสิ่งเหล่านั้นร่วมกัน

บ้านที่เคยคิดเอาไว้

ห้องที่เคยอยากทำ

เฟอร์นิเจอร์ที่เคยอยากซื้อด้วยกัน

ข้าพเจ้ากำลังตัดใจ

ข้าพเจ้าไม่อยากรอ รอ รอ

รออยู่บนคำพูดของเขาที่เอาแต่บอกว่าเราแน่นอนแล้ว

เขาไม่ไปไหน

แต่การกระทำของเขามันไม่ใช่

ข้าพเจ้าริษยาและไม่อาจทนรอได้จริงๆ

edit @ 17 Jun 2008 02:43:09 by แฟนผีสิง